

MisafirSabahı buyur ediyorum odama,gökyüzünün aydınlanmasıyla beraber sevimlileşiyor sığınağım.İşte,benim sırdaşım-yeşil turuncu duvarlarım.Resimler en yakın dostlarım,senelerdir susmuşçasına şevkle konuşuyorum asla sözümü kesmiyorlar,dinliyorlar.Her yeni güne başlarken yaptığım gibi gözlerimle selamlıyorum odamdakileri,hepsinin yüzü gülüyor , unutmuşlar geçmiş zamanlardaki kötülüklerimi Odamda güMisafir


KabadayiYaşamı içinde bulunduran bu kubbe de korku en büyük patrondur.Bir karar aşamasındayken daima elini ensemizde hissederiz,köle bir işçi gibi bu elin ağırlığı altında eğilirkenKabadayi
Özgürce hareket edebilmeyi düşlemişizdir çoğu zaman.Soru işaretleriyle bezenmiş ipe asılı bir kukla gibi olmadan isteklerimizi,arzularımızı gerçekleştirip gerçekten mutlu olarak ölebilmeyi.Fakat korku,doğumumuzdan bu yana içimize iş


Korkusuz Agac Anne karnından ayrılıp dünyaya gelmek ilk ayrılış tecrübesidir insanın,doğumundan itibaren yüreğinin bir köşesine yerleştirilmiştir bunun bilgisi.Daha sonra acı verecek olan tüm kopuşların kara habercisi gibiKorkusuz Agac
Ağaçlara benzer insan,çok kalabalık gibi gözüksek de en sonunda kendi yalnızlığımızı yaşarız aslında.Ayakta durabilmek için kök salarız sevilenlere,tutkulara.
--
The fool who knows that she knows nothing indeed.
Previous PageNext Page